معلولان در هر نقطه‌ای از جهان باشند به دلیل موانع ظاهری و یا اجتماعی با محدودیتهایی در زندگی خود مواجه می‌شوند. بر اساس بررسی‌های تخمینی سازمان ملل متحد حدود 650 میلیون معلول در جهان زندگی می‌کنند و این رقم همه ساله رو به افزایش است.

طي چند سال گذشته (2007 -2002 م) چيزي حدود 1.6 ميليون نفر مهاجر در كشورهاي مختلف جهان، جان‌شان را فقط به دليل خشونت‌هاي اعمال شده عليه آنها از دست داده‌اند.

به هيچ عنوان نمي‌توان گسترش، تعميق و تشديد فرآيند جهاني شدن و تاثير آن بر تعميق و تشديد خشونت عليه انواع اقليت‌ها در بسياري از بخش‌ها و نقاط جهان امروز، از جمله در چچن، كشمير، باسك، آمريكا، فلسطين، كوزوو، عراق، تي‌مور، سيرالئون، اندونزي، ايتاليا، چين (مسلمانان سين كيانگ و فالومينگ‌ها)، افغانستان ناديده گرفت.

ايدز هيولا نيست، چرا كه هيولا مفهومي است ذهني كه مصداق عيني در عالم واقعيت ندارد. در حالي كه ايدز بيماري مرگباري است كه از زمان كشف آن در سال 1981 ميلادي تاكنون بيش از 20 ميليون قرباني و حدود 12 ميليون يتيم از خود به جا گذاشته است.

معضل اعتياد و روند رو به رشد آن به خصوص در بين جوانان زنگ خطر را براي خانواده‌ها و جامعه به صدا در آورده است. آمارهاي غيررسمي معتادان قابل فهم و درك نيست.

جنگ به عنوان عاملي كه مي‌تواند ناشي از بيماري جامعه، عاملي جهت دگرگوني سياسي، وسيله‌اي جهت تجلي اراده عالي قدرت‌طلبي و علامت اوج حاكميت دولت باشد، پديده‌اي است كه قاطع‌ترين دليل بر حماقت بشر تلقي شده و به قولي جامعه بشري از حدود 3500 سال تاريخ مدون خود تنها 250 سال از آن فارغ بوده است.

مطابق تعريف مطرح شده در سازمان بهداشت جهاني فوريه 1996 هر عملي كه به منظور آسيب‌رساني از نظر فيزيكي، روحي- رواني و جنسي نسبت به جنس زن انجام شود، چه شامل تهديد به آسيب‌رساني، چه سلب آزادي در زندگي شخصي و يا اجتماعي باشد، خشونت عليه زن محسوب مي‌شود.

كوفي عنان دبير كل سازمان ملل متحد هنگام ورود به مقر اين سازمان در نيويورك در پاسخ به سئوال يكي از خبرنگاران كه از وي پرسيد اعطاي اين جايزه چه پيامي را براي حقوق زنان و حقوق‌بشر در ايران و در ديگر كشورهاي اسلامي دارد؟ گفت فكر مي‌كنم اين جايزه حقوق‌بشر و نقش حمايت از زنان را مورد تأكيد قرار مي‌دهد و اظهار اميدواري نمود كه اين جايزه اهميت گسترش حقوق‌بشر را در سراسر جهان مورد تأكيد قرار دهد و زنان را قادر به صحبت درباره حقوق خود نمايد.

شيوع خشونت جسمي و ذهني عمدي توسط والدين و ساير مراقبين عليه كودكان در چند دهه اخير مورد توجه و شناسايي گسترده قرار گرفته است.

خشونت عليه زنان تجلي نابرابري و قدرتمداري تاريخي بين زن و مرد است (اعلاميه رفع خشونت عليه زنان 1993) بر اساس اعلاميه 1993: ترس بزرگترين پيامد اعمال خشونت عليه زنان است. ترس از خشونت مانع بزرگ زندگي مستقل زنان است و موجب مي‌شود تا زنان پيوسته در صدد كسب حمايت مردان باشند كه اين حمايت در موارد بسياري آسيب‌پذيري و وابستگي بسيار زنان را به دنبال دارد و مانع اصلي توانمند ساختن زنان است. توانائي‌هاي بالقوه‌اي كه مي‌تواند موجبات رشد قابليت‌هاي آنان را فراهم آورد و انرژي زنان را در جهت بهسازي جامعه صرف كند.